Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Όχι" κάμερες στα σχολεία



Πρέπει να καταστεί σαφές πως η προστασία ανηλίκου από τα ΜΜΕ, άπτεται και ηθικού -εκτός του νομικού- ζητήματος! Για παράδειγμα, ακόμη κι αν ένας κηδεμόνας δώσει τη συγκατάθεσή του να φωτογραφηθεί ένα παιδί που έχει πέσει θύμα βίας, δεν είναι ηθικό να δημοσιοποιείται η εικόνα αυτού του παιδιού.

Ακόμη και αν η μαρτυρία του θύματος είναι σημαντική και μπορεί να αποκαλύψει σημαντικές πληροφορίες για την υπόθεση, η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών ανηλίκου ή εφήβου συνιστά κατάφωρη παραβίαση της προστασίας της παιδικής ηλικίας. Κι αυτό γιατί ο ηθικός παράγοντας βρίσκεται υπεράνω του δημοσίου συμφέροντος.



Αυτό βέβαια, αντικρούεται με τα λεγόμενα και την πρόσφατη τροπολογία της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, κας. Νίκης Κεραμέως, που αφορά στην εξ αποστάσεως και δια ζώσης εκπαίδευση, με την τοποθέτηση κάμερας στις σχολικές αίθουσες κατά τη διάρκεια του μαθήματος! Μια τροπολογία, που πάρθηκε εσπευσμένα, πρόχειρα και επιπόλαια και αναμένεται να εφαρμοστεί τις επόμενες εβδομάδες, με το πρόσχημα του Κορωνοϊού και την προστασία της δημόσιας υγείας και Παιδείας!

Τουτέστιν -σε άπταιστα λαϊκιστί ελληνικά- η εκπαίδευση αποτελεί μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης! Ότι τί; Για έναν μήνα -σκάρτο- μαθήματος, τα παιδιά θα κερδίσουν το δικαίωμα στην Παιδεία, αλλά θα χάσουν -δια ζώσης- το Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της προστασίας της παιδικής τους ηλικίας, της ψυχικής τους ηρεμίας, της ελεύθερης έκφρασης και ανάπτυξης της προσωπικότητας τους!



Μη γελιόμαστε όμως! Η τοποθέτηση κάμερας στα σχολεία ήταν κάτι, με το οποίο "φλέρταρε" η κυβέρνηση και τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπως και προηγούμενες κυβερνήσεις, κατά καιρούς, με το πρόσχημα του περιορισμού των επιθετικών συμπεριφορών! Όπου εφαρμόστηκε όμως, το τόσο "συνταγματικό" και "ηθικό" αυτό μέτρο, στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, διαπιστώθηκε ότι οι παραβατικές συμπεριφορές όχι μόνο δεν μειώθηκαν, αλλά επιδεινώθηκαν και επεκτάθηκαν σε χώρους, όπου δεν υπήρχαν κάμερες!

Άρα, τα πραγματικά αίτια πρέπει να τα αναζητήσουμε αλλού! Και να αντισταθούμε σθεναρά στο παρόν, συνταγματικά αβάσιμο και ελλιπές -κατά την ταπεινή μου άποψη- και ηθικά αδιαμφισβήτητα ανήθικο- σχέδιο νόμου, που ουδεμία σχέση με την προάσπιση της δημόσιας Παιδείας έχει! Μια δημόσια Παιδεία, που όποτε θέλουν "προάγουν" και όποτε θέλουν ρίχνουν στα "Τάρταρα", με το να την καθιστούν πολύπλοκη και να ωθούν παιδιά και γονείς στην ιδιωτική εκπαίδευση!



Και για να κλείσουμε αυτή την ανοιχτή... πληγή, αν πρωταρχικό μέλημα του κράτους είναι η εκπαίδευση και η παρακολούθηση των μαθημάτων και μόνο, γιατί πρέπει ντε και καλά να μπουν κάμερες! Ας σταλεί το οπτικοακουστικό υλικό της παράδοσης στους μαθητές που απουσιάζουν με e-mail ή μέσω της e-me πλατφόρμας, όπου είναι πλέον "φακελωμένοι" όλοι οι μαθητές της χώρας! Απλούστατο!!!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μοίρα, Επιλογές ή Επιθυμία;

"Δεν υπάρχει Θεός. Κανένας δεν δημιούργησε το Σύμπαν και κανείς δεν κατευθύνει τη μοίρα μας". Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ λίγο πριν το τέλος της ζωής του, όπως γράφει στο τελευταίο του βιβλίο.  Αυτός ο τίτλος στάθηκε η αφορμή να γράψω αυτό το άρθρο, προσπαθώντας ν' αναπτύξω την προσωπική μου άποψη πάνω σε αυτό το φιλοσοφικό, αμφιλεγόμενο και προσαρμοζόμενο ανά τους αιώνες ζήτημα: "Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον" ή "είμαστε οι επιλογές μας"; Οι στωικοί φιλόσοφοι ήταν περισσότερο μοιρολατρικοί, ενώ ο  Πλάτωνας κι ο Αριστοτέλης αναγνώρισαν από πολύ νωρίς στον άνθρωπο την ελεύθερη βούληση να γίνει ο δημιουργός των προσωπικών έργων και της εξέλιξης του. Σήμερα, εξακολουθεί να υπάρχει μια σημαντική μερίδα ανθρώπων που πιστεύει στη Μοίρα και το Πεπρωμένο, ωστόσο, η Μοίρα έχει δώσει την θέση της στην Τύχη, ενώ επικρατέστερη είναι η άποψη πως εμείς και μόνο εμείς, καθορίζουμε την Τύχη και τη Ζωή μας με τις...

Καραντίνα - "Σκωτσέζικο ντουζ"

Ναι είναι γεγονός: Από Δευτέρα 4 Μαΐου μπαίνουμε σε τροχιά εξόδου από την περίπου δίμηνη καραντίνα μας (που στην αρχή μας τάραξε γιατί ήταν άγνωστη, μετά αγαπήσαμε γιατι μας ξεκουρασε και μας ενέπνευσε, στη συνέχεια μισησαμε γιατί μας κούρασε αρκετά και μας εφθειρε ψυχολογικά και τέλος χωρίζουμε;)! Επειδή δεν είμαστε λοιπόν σίγουροι αν θέλουμε να πούμε το οριστικό αντίο, για αρχή μας περιορίζουν τα μέτρα: 1. Ανοίγουν δειλά δειλά και επιλεκτικά κάποια καταστήματα, επιχειρήσεις και υπηρεσίες (για να κάνουμε κάποια μπαλωματακια στην οικονομία). 2. Εχουμε πλέον ελευθερία κινήσεων μέχρι τις 12 (γιατί μετά βγαίνει το φάντασμα του Κορονοιου). 3. Τέλος και τα SMS στο 13033 (κατάλαβαν μάλλον ότι δεν έχει νόημα αφού όλοι έξω είναι). 4. Ανοίγουν σταδιακά τα σχολεία (που στην αρχή αποτελούσαν εστία διασποράς του ιού, αλλά τωρα μάλλον πήραμε κάποιο μαγικό φίλτρο από το σχολείο του Χαρυ Ποτερ). 5. Κι επειδή γλυκαθηκε η γριά στα σύκα και δεν θέλει να χάσει το χαρτζιλικακι της, επιβάλλετ...

Το κυνήγι της αναγκαστικής ευτυχίας...

Θυμάμαι την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου! Για την ακρίβεια δεν ήταν 1, αλλά 3! Ήταν η στιγμή της γέννησης των παιδιών μου! Αυτό που λέμε υπέρτατο συναίσθημα είχα την τύχη να το ζήσω και να το ξαναζήσω και να το ξαναζήσω! Κι όσο κι αν σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ κάποιο αντίστοιχο συναίσθημα σε ανύποπτη φάση της ζωής μου, το μυαλό και η καρδιά μου έχουν κλειδώσει μόνο σ' εκείνες!!! Ωστόσο, η εμπειρία της γέννας δεν είναι κάτι, το οποίο βιώνουν όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο, ούτε κάτι που επιθυμούν να βιώσουν όλες οι γυναίκες! Το γιατί θα το απέδιδα στο γεγονός ότι ίσως η ευτυχία να είναι μια προσωπική εκτίμηση, βασισμένη στις πεποιθήσεις και τη συναισθηματική αντίληψη και ανάγκη καθενός! Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, αν ρωτήσεις 10 διαφορετικούς ανθρώπους "τι είναι ευτυχία", ίσως ακούσεις 10 διαφορετικές εκδοχές! "Να έχεις υγεία, λεφτά, φίλους, ακριβά αυτοκίνητα, οικογένεια, μια βόλτα στην εξοχή, την ησυχία σου, να κάνεις καριέρα, ταξίδια, παιδιά...